برچسب: ریزش مو

به گزارش سلامت نیوز، احتمالا زیاد به این فکر نمی‌کنیم که آن‌چه در بشقاب غذایمان است می‌تواند بر سلامت ناخن‌ها تاثیر بگذارد. یکی از آنها سبزیجات برگ‌دار تیره است که سرشار از آهن هستند، عنصری که ناخن‌ها برای قوی و سالم رشد کردن به آن نیاز دارند. کمبود آهن در رژیم غذایی می‌تواند خودش را در ناخن‌ها نیز نشان دهد. فقر آهن ممکن است باعث شکنندگی ناخن‌ها و همچنین ایجاد شیارهای عمودی روی آن‌ها شود.

پریونشن به نقل از برینا کانر، پزشک خانواده، می‌نویسد همان‌طور که وضعیت پوست می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات داخلی بدن باشد، ناخن‌ها نیز ممکن است از برخی بیماری‌های پنهان خبر دهند. تغییر رنگ ناخن، پوسته‌پوسته شدن کنار ناخن‌ها، رگه‌ها یا لکه‌های سفید، ناخن‌های شکننده و نازک، ناخن‌های قاشقی شکل و خطوط زرد افقی از جمله تغییراتی‌اند که باید به آن‌ها توجه کرد.

البته این‌ها همیشه نشانه بیماری نیستند اما این احتمال هم وجود دارد که به مشکلات دیگر سلامتی مانند عفونت‌های قارچی و حتی بیماری‌های جدی‌تر مانند بیماری‌های قلبی، سیروز کبدی، بیماری کلیوی و حتی ملانوما (نوعی سرطان پوست) مرتبط باشند. بنابراین اگر متوجه تغییرات غیرعادی در ناخن‌هایتان شدید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

دکتر کانر معمولا توصیه می‌کند برای بهبود سلامت ناخن‌ها پیش از اینکه به سراغ مکمل‌ها بروید، سعی کنید کمبودهای احتمالی را از طریق رژیم غذایی برطرف کنید، زیرا مکمل‌ها معمولا فقط یک ویتامین یا ماده معدنی خاص را دارند، در حالی که با غذاها ویتامین‌ها و مواد معدنی بیشتری در دسترس بدن قرار می‌گیرند (یعنی بدن ممکن است بهتر بتواند آن‌ها را جذب و استفاده کند).

با این حال، او اشاره می‌کند که در برخی مواقع، مکمل ویتامین یا ماده معدنی هم می‌تواند مفید باشد، به خصوص اگر فرد نتواند مواد مغذی کافی را فقط از رژیم غذایی دریافت کند. مثل افرادی که بیماری‌هایی دارند که توانایی بدنشان را در جذب مواد مغذی تحت تاثیر قرار می‌دهند (مانند بیماری کرون یا سلیاک). افرادی هم که رژیم غذایی گیاهی یا وگان دارند، باید برخی نیازهای تغذیه‌ای خود را با مکمل‌ها برطرف کنند.

در اینجا برخی ویتامین‌ها و مواد مغذی که در غذاها و مکمل‌ها یافت می‌شوند و به سلامت ناخن‌ها کمک می‌کنند، معرفی می‌شود:

بیوتین

بیوتین برای تولید کراتین، پروتئینی که ساختار ناخن‌ها را تشکیل می‌دهد، ضروری است و کمبود بیوتین می‌تواند به ناخن‌های شکننده و ضعیف منجر شود. سایر علائم کمبود بیوتین ریزش مو و جوش‌های پوستی است.

در یک مرور مقالات علمی که سال ۲۰۱۷ منتشر شد، محققان به این نتیجه رسیدند که درمان مشکلات ناخن‌ــ از جمله ناخن‌های شکننده‌ــ با بیوتین «نتایج امیدوارکننده‌ای» داشته است. با این حال، آن‌ها اشاره می‌کنند که به آزمایش‌های بالینی بزرگ‌تری نیاز است تا اثربخشی و دوز مناسب مشخص شود.

برای بیوتین دوز روزانه مشخصی توصیه نشده، اما طبق اعلام موسسه ملی بهداشت (NIH) میزان مصرف مناسب برای زنان ۱۹ سال به بالا ۳۰ میکروگرم است (صورت شیردهی ۳۵ میکروگرم).

بیوتین را می‌توان در زرده تخم‌مرغ، گوشت‌ها، محصولات لبنی، ماهی سالمون، آووکادو و مغزها یافت. بسیاری از مکمل‌های معروف ناخن هم بیوتین دارند.

آهن

آهن به حمل اکسیژن به ریشه ناخن کمک می‌کند و در رشد ناخن‌ها موثر است. کمبود آهن می‌تواند به ناخن‌های شکننده یا ایجاد ناخن‌های قاشقی شکل (که به آن کویلونیچیا گفته می‌شود) یا رگه‌های عمودی منجر شود.

میزان توصیه‌شده روزانه آهن بسته به سن و جنسیت، متفاوت است. برای زنان بین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱۸ میلی‌گرم در روز توصیه می‌شود. برای زنان ۵۱ سال به بالا، میزان توصیه‌شده آهن روزانه هشت میلی‌گرم است. بارداری و شیردهی نیز می‌تواند بر میزان آهن موردنیاز بدن تاثیر بگذارد.

بهترین راه جذب آهن مصرف گوشت و دیگر مواد غذایی حیوانی است، اما می‌توان آن را در سبزیجات برگدار تیره، حبوبات یا غلات غنی‌شده هم یافت. ترکیب غذاهای غنی از آهن با غذاهای غنی از ویتامین ث می‌تواند به افزایش جذب آهن کمک کند، علاوه بر این، خود ویتامین ث هم برای سلامت ناخن‌ها مفید است زیرا در تولید کلاژن که به تقویت بافت‌ها کمک می‌کند، نقش مهمی دارد.

ویتامین ب ۱۲

ویتامین ب ۱۲ در تولید گلبول‌های قرمز خون نقش مهمی دارد. این سلول‌ها اکسیژن را به بافت‌ها، از جمله ناخن‌ها، منتقل می‌کنند. یک مرور علمی که سال ۲۰۱۵ درباره ویتامین ب ۱۲ منتشر شد، تایید می‌کند که این ویتامین با سلامت پوست و ناخن رابطه‌ای پیچیده دارد و کمبود آن می‌تواند باعث شکنندگی یا ایجاد رگه در ناخن شود.

برخی مواد غذایی غنی از ویتامین ب ۱۲ عبارت‌اند از گوشت قرمز، ماهی، لبنیات، مخمرهای خوراکی و جایگزین‌های گیاهی غنی‌شده. میزان توصیه‌شده روزانه ب ۱۲ برای افراد ۱۴ سال به بالا، ۲.۴ میکروگرم است. زنان باردار باید ۲.۶ میکروگرم و زنان شیرده ۲.۸ میکروگرم در روز ب ۱۲ دریافت کنند.

روی

کمبود روی (زینک) می‌تواند باعث مشکلاتی در سلامت ناخن‌ها شود؛ مانند لکه‌های سفید، رشد کُند و/یا نازک شدن ناخن‌ها. میزان توصیه‌شده روزانه روی برای زنان ۱۹ سال به بالا هشت میلی‌گرم است (اگر باردار یا شیرده باشند، به ترتیب ۱۱ یا ۱۲ میلی‌گرم).

از جمله مواد غذایی سرشار از روی می‌توان به گوشت قرمز، مرغ، جوانه گندم، دانه‌ها، مغزها، بادام هندی و بادام اشاره کرد.

منیزیم

منیزیم علاوه بر تاثیر مثبت بر کنترل استرس، بهبود سلامت استخوان و خواب، در سلامت ناخن‌ها هم نقش دارد، زیرا یکی از واکنش‌هایی که با کمک منیزیم در بدن رخ می‌دهد، سنتز پروتئین یا فرایندی است که کراتین تولید می‌کند؛ همان پروتئینی که بخش اصلی تشکیل‌دهنده ناخن‌ها است.

مقدار توصیه‌شده روزانه مصرف منیزیم برای زنان ۳۱ ساله و بالاتر، ۳۲۰ میلی‌گرم است. این مقدار در دوران بارداری یا شیردهی افزایش می‌یابد.

منابع خوب منیزیم حبوبات، مغزها، دانه‌ها، غلات کامل و سبزیجات برگ‌سبز مانند اسفناج‌اند.

ویتامین C

ویتامین C به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان عمل می‌کند و برای تولید کلاژن در بدن ضروری است. کلاژن به رشد مو، دندان‌ها و ناخن‌ها کمک می‌کند.

مرکبات، گوجه‌فرنگی، سیب‌زمینی، فلفل قرمز و سبز، بروکلی و توت‌فرنگی همگی منابع خوب این ویتامین محسوب می‌شوند. طبق توصیه موسسه ملی سلامت، زنان ۱۹ ساله و بالاتر باید روزانه ۷۵ میلی‌گرم ویتامین C دریافت کنند. این مقدار برای زنان باردار ۸۵ میلی‌گرم و برای زنان شیرده ۱۲۰ میلی‌گرم در روز است.

کلسیم

یکی از علائم کمبود کلسیم در بدن ناخن‌های خشک، شکننده یا ترک‌خورده است. کلسیم علاوه بر حفظ استحکام ناخن‌ها، در سلامت اعصاب، عضلات و هورمون‌ها نقش حیاتی دارد. بنابراین دریافت مقدار کافی آن ضروری است. متاسفانه، بسیاری از افرادــ به‌ویژه پس از دوران کودکی‌ــ به‌اندازه‌ کافی کلسیم دریافت نمی‌کنند.

اغلب بزرگسالان بسته به سن و سایر عوامل، به هزار تا ۱۲۰۰ میلی‌گرم کلسیم در روز نیاز دارند. منابع خوب کلسیم عبارت‌اند از سبزیجات برگ‌سبز مانند کلم کِیل و برگ خردل، ماست، بروکلی، غذاهای دریایی کنسروی و پنیر کاتیج.

ویتامین E

ویتامین E یک آنتی‌اکسیدان قوی است که از ناخن‌ها در برابر استرس اکسیداتیو و آسیب‌های محیطی محافظت می‌کند و هم‌زمان باعث بهبود جریان خون در بستر ناخن می‌شود که می‌تواند به رشد بهتر ناخن کمک کند. از طرفی به حفظ رطوبت ناخن‌ها کمک می‌کند و مانع خشک و شکننده شدن آن‌ها می‌شود.

میزان توصیه‌شده روزانه ویتامین E برای زنان ۱۴ سال به بالا، ۱۵ میلی‌گرم است. این مقدار در دوران شیردهی باید بیشتر باشد.

غذاهای سرشار از ویتامین E عبارت‌اند از مغزها، دانه‌ها، سبزیجات برگ‌سبز، غلات صبحانه‌ غنی‌شده و روغن‌های گیاهی.

منبع خبر

به گزارش سلامت نیوز؛ در اینجا، ۲۰ غذای موثر برای حفظ سلامت مو معرفی می‌شود که با گنجاندن آن‌ها در رژیم غذایی خود می‌توانید از ریزش مو جلوگیری کرده و موهایی سالم‌تر و درخشان‌تر داشته باشید.

۱. لوبیاها:
لوبیاها و بنشن‌ها مانند عدس حاوی مقادیر زیادی آهن، روی و بیوتین هستند که برای رشد و تقویت موها ضروری‌اند. این مواد مغذی به جلوگیری از شکنندگی مو کمک می‌کنند.

۲. صدف خوراکی:
صدف‌ها منبع غنی روی هستند. روی برای رشد مو ضروری است و کمبود آن می‌تواند باعث ریزش مو شود. این ماده معدنی به سلول‌های مو کمک می‌کند تا عملکرد بهتری داشته باشند.

۳. اسفناج:
اسفناج غنی از آهن است و حاوی اسیدهای چرب امگا ۳، منیزیم و پتاسیم است که به سلامت و درخشندگی موها کمک می‌کنند.

۴. جو دوسر:
جو دوسر سرشار از فیبر بتاگلوکان است که به کنترل انسولین کمک می‌کند و از ریزش مو جلوگیری می‌کند. این فیبر به سلامت متابولیسم نیز کمک می‌کند.

۵. تخم آفتابگردان:
دانه‌های آفتابگردان حاوی ویتامین B5 هستند که به بهبود گردش خون در پوست سر و تقویت رشد مو کمک می‌کند.

۶. تخم مرغ:
تخم مرغ به دلیل داشتن بیوتین به رشد مو و تقویت ناخن‌ها کمک می‌کند. کمبود بیوتین می‌تواند باعث ریزش مو شود.

۷. سالمون:
سالمون و ماهی‌های چرب دیگر حاوی امگا ۳ هستند که برای سلامت پوست سر و رشد مو ضروری است. امگا ۳ التهاب را کاهش می‌دهد و مو را از ریزش حفظ می‌کند.

۸. گوشت گاو کم چرب:
گوشت گاو سرشار از آهن است که برای رشد موها حیاتی است. بدن آهن موجود در منابع حیوانی را بهتر از آهن گیاهی جذب می‌کند.

۹. مرغ:
مرغ حاوی اسیدهای چرب امگا ۶ است که به تحریک رشد مو کمک می‌کند و موها را ضخیم و سالم می‌سازد.

۱۰. ماست یونانی:
ماست یونانی حاوی سلنیوم و ید است که به سلامت غده تیروئید کمک کرده و از ریزش مو جلوگیری می‌کند.

۱۱. فلفل دلمه‌ای قرمز:
فلفل دلمه‌ای قرمز سرشار از ویتامین C است که از شکنندگی مو جلوگیری می‌کند و به رشد آن کمک می‌کند.

۱۲. آجیل:
آجیل‌ها مانند گردو و بادام سرشار از اسیدهای چرب امگا ۳ و سلنیوم هستند که برای سلامت پوست سر و تقویت موها مفیدند.

۱۳. توت‌ها:
توت‌ها حاوی ویتامین C هستند که به مقابله با رادیکال‌های آزاد و تقویت ریشه مو کمک می‌کنند.

۱۴. هالیبوت:
ماهی هالیبوت حاوی منیزیم است که از ریزش مو جلوگیری می‌کند و به حفظ سطح انسولین در بدن کمک می‌کند.

۱۵. هویج:
هویج سرشار از ویتامین A است که برای سلامت پوست سر و موهای درخشان ضروری است.

۱۶. آلو:
آلو منبع غنی آهن است و کمبود آهن می‌تواند باعث خشکی و ریزش مو شود. مصرف آلو به تأمین این ماده مغذی کمک می‌کند.

۱۷. لوبیا سبز:
لوبیا سبز حاوی ویتامین‌های گروه B و روی است که به حفظ سلامت مو کمک می‌کند.

۱۸. محصولات لبنی کم‌چرب:
محصولات لبنی مانند ماست و شیر حاوی پروتئین و کلسیم هستند که به رشد مو کمک می‌کنند.

۱۹. عدس:
عدس سرشار از پروتئین، آهن و اسیدفولیک است که به تقویت مو و جلوگیری از ریزش آن کمک می‌کند.

۲۰. گیاه کینوآ و دانه‌های آن:
کینوآ یک منبع عالی پروتئین است که برای افرادی که به رژیم‌های گیاهخواری علاقه دارند، گزینه مناسبی برای جلوگیری از ریزش مو محسوب می‌شود.

با گنجاندن این خوراکی‌ها در رژیم غذایی خود، می‌توانید موهایی سالم و درخشان داشته باشید و از ریزش آن جلوگیری کنید.

منبع خبر

به گزارش سلامت نیوز به نقل از فارس،آروین تقی‌زاده، متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان، به ارتباط مستقیم استرس با ریزش مو اشاره کرد و توضیح داد که استرس‌های جسمی و عاطفی سنگین مانند بیماری‌ها و جراحی‌ها می‌توانند باعث ایجاد ریزش مو شوند.

وی افزود که ریزش موی ناشی از استرس، یک عامل محیطی است و در حالی که نمی‌توان از بروز استرس در زندگی جلوگیری کرد، می‌توان آن را به حداقل رساند تا اثرات منفی آن کاهش یابد.

تقی‌زاده در خصوص اختلال تریکوتیلومانیا (میل به کندن موها) که معمولاً در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی دیده می‌شود، گفت: این اختلال به عنوان یک رفتار اجبارآور شناخته می‌شود و می‌تواند به ریزش مو در نواحی مختلف بدن منجر شود.

وی ادامه داد: در خصوص اضطراب و ریزش مو، باید گفت که ریزش مو ناشی از اضطراب در موارد نادر دیده می‌شود و معمولاً فقط در افرادی که اضطراب شدید دارند، اتفاق می‌افتد. استرس و اضطراب، هرچند دو وضعیت متفاوت هستند، اما با هم همپوشانی دارند و استرس مداوم می‌تواند بر فاز رشد مو تأثیر بگذارد.

تقی‌زاده همچنین به ارتباط افسردگی با ریزش مو اشاره کرد و گفت: افسردگی می‌تواند باعث خشکی موها و شکنندگی آن‌ها شود. افراد مبتلا به افسردگی اغلب متوجه می‌شوند که موهایشان به راحتی شکسته و ریزش پیدا می‌کند.

این متخصص مغز و اعصاب تأکید کرد که اگرچه استرس می‌تواند باعث ریزش مو شود، اما خبر خوب این است که ریزش مو ناشی از استرس دائمی نیست و با کاهش استرس و مدیریت آن، می‌توان بهبود وضعیت موها را مشاهده کرد. در شرایط استرس شدید، فاز رشد طبیعی مو متوقف شده و فولیکول‌ها به فاز استراحت و ریزش وارد می‌شوند، اما پس از کاهش استرس، این روند قابل بازگشت است.

منبع خبر

به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا،در سال‌های اخیر، روند جدیدی در درمان ریزش مو مطرح شده که به نظر می‌رسد برای بسیاری از افراد آشنا باشد. متخصصان پوست از داروی «ماینوکسیدیل» به‌عنوان یک راهکار موثر برای جلوگیری از ریزش مو و حتی تحریک رشد مجدد آن یاد می‌کنند. این دارو که در دهه ۱۹۹۰ برای اولین بار در قالب درمان موضعی برای ریزش مو به‌کار گرفته شد، اکنون به‌صورت قرص‌های خوراکی در دوزهای پایین تجویز می‌شود.

ماینوکسیدیل در ابتدا در دهه ۱۹۷۰ به‌عنوان داروی فشار خون تولید شد، اما پس از مشاهده اثرات جانبی رشد مو در برخی از مصرف‌کنندگان، به‌عنوان یک داروی درمانی برای ریزش مو معرفی شد. در سال ۱۹۸۸، سازمان غذا و داروی ایالات متحده داروی «روگین» (Rogaine) که حاوی ماینوکسیدیل بود را برای درمان طاسی سر تایید کرد. تحقیقات نشان داد که این دارو وقتی به‌صورت موضعی روی پوست سر استفاده می‌شود، قادر است ریزش مو را کاهش داده و در برخی موارد باعث رشد دوباره موها شود.

اما اخیراً متخصصان به این نتیجه رسیده‌اند که مصرف خوراکی ماینوکسیدیل می‌تواند کارایی بهتری داشته باشد. مطالعات جدید نشان داده‌اند که این دارو زمانی که از طریق دستگاه گوارش جذب می‌شود، بهتر از زمانی که به‌صورت موضعی بر روی پوست اعمال می‌شود عمل می‌کند. دلیل این امر احتمالاً مربوط به جذب مستقیم‌تر دارو از طریق دستگاه گوارش و همچنین تأثیر آن بر بهبود گردش خون است که می‌تواند به تغذیه بهتر فولیکول‌های مو و تحریک رشد آنها کمک کند.

یکی از مزایای استفاده از ماینوکسیدیل خوراکی راحتی مصرف آن است. به‌جای اینکه بیماران هر روز از قطره‌چکان برای مصرف دارو استفاده کنند، حالا می‌توانند این دارو را یک‌بار در روز به‌صورت خوراکی مصرف کنند. دزهای مصرفی برای استفاده خوراکی بسیار پایین است و برای مردان معمولاً نصف قرص تجویز می‌شود، در حالی که زنان ممکن است تنها به یک‌چهارم قرص نیاز داشته باشند.

با این حال، این دارو برای افرادی که مشکلات قلبی دارند یا در دوران بارداری و شیردهی هستند توصیه نمی‌شود. همچنین، مصرف این دارو ممکن است با عوارضی مانند سرگیجه، ضربان قلب سریع و تورم پاها همراه باشد، به‌ویژه در صورت مصرف دزهای بالاتر.

با وجود اینکه تحقیقات بیشتری برای مقایسه اثرات دو فرم ماینوکسیدیل (موضعی و خوراکی) در دست نیست، بسیاری از متخصصان پوست معتقدند که مصرف خوراکی این دارو ممکن است گزینه‌ای مؤثرتر برای درمان ریزش مو باشد.

منبع خبر