حیوانات و گیاهانعلم و فناوری

نحوه پرورش دیفن باخیا و آنچه باید در مورد آن بدانید

نام “دیفن باخیا” از کجا آمده است؟
نام دیفن باخیا توسط هاینریش ویلهلم شات مدیر باغ های گیاه شناسی در وین به احترام رئیس باغبان جوزف دیفن باخ (1796-1863) به آن داده شد. شات یک گیاه شناس بود که به خاطر کار های گسترده خود در پرورش زمینه آروئید ها معروف بود.

دیفن باخیا و شناسنامه آن

دیفن باخیا یک گیاه از بومی آمریکای مرکزی و جنوبی، این گیاه با شاخ وبرگ پهن و ساقه های آبدار ضخیم است. یک گیاه خانگی محبوب به دلیل سهولت در پرورش آن، درانواع شکل های مختلف برگ موجود است، برگ هایی با رنگ های متفاوت – گیاه علفی چند ساله دیفن باخیا از جنگل های بارانی مکزیک تا مناطق آرژانتین و غرب هند از مناطق استوایی سرچشمه می گیرد.

گیاهان دیفن باخیا گل می دهند و هیچ بو و عطر واقعی ندارند.

نام دیگر دیفن باخیا، سم برگ است که تمام قسمت های گیاه حاوی کریستال های دوسرسوزنی است.

ساختارهای کریستالی و سوزنی مانند که هنگام آسیب رساندن به گیاه دیفن باخیا خارج می شوند، یک مکانیسم دفاعی در برابرحمله حیوانات وانسان است، زیرا بلعیدن گیاه باعث سوزش در دهان و گلو وهم چنین تماس شیره آن با پوست باعث حساسیت می شود که علائم آن تا دو هفته ادامه دارد.

از تماس آن با چشم خودداری شود که باعث آسیب شدید و کوری می شود.

  • هنگام اصلاح یا قلمه زدن برای تکثیرگیاه، با احتیاط برخورد کنید.
  • کودکان و حیوانات خانگی کوچک را باید از گیاهان دیفن باخیا دور نگه داشت.

مراقبت های حین پرورش دیفن باخیا

خاک

از بسیاری از مخلوط های مختلف می توان استفاده کرد. دیفن باخیا را می توان در ذغال سنگ نارس خالص کشت کرد.

میزان ذغال سنگ نارس و پرلیت (1: 1)، خاک و ذغال سنگ نارس (1: 1)؛ خاک یا ذغال سنگ نارس و پرلیت / ورمیکولیت (1: 1: 1). از گلدانی که برای کشت دیفن باخیا استفاده می شود، باید توجه داشت تا زهکشی خوبی داشته باشد، یعنی به خوبی امکان تخلیه آب و چرخش هوا را داشته باشد زیرا این گیاه به رطوبت بالا حساس است.

کود

گیاهانی که مقدار کمی مواد مغذی دارند، به آرامی رشد می کنند. اگر گیاهان در نور محدود رشد می کنند، به کود دهی مکرر احتیاج دارند.

آب

خاک را نسبتاً مرطوب حفظ کنید. آبیاری بخش مهمی در رشد دیفن باخیا است. کاملاً آبیاری کنید و سپس زمانی که سطح گلدان دراثر لمس انگشت تان خشک به نظر برسد آن را ابیاری کنید.

دیفن باخیا را می توان در آب هم رشد و پرورش داد، اما گیاهانی که در خاک رشد می کنند نباید در آب غوطه ورشوند. دیفن باخیا آبیاری بیش از حد مداوم را تحمل نخواهد کرد.

جو نسبتاً مرطوب باعث رشد شدید گیاه می شود، اما ممکن است برگ های بزرگ آن در یک اتاق گرم خشک شود. با طبقه بندی گیاهان درمکان مناسب یا با سینی سنگریزه رطوبت کافی را به آن ها برسانید.

نور

دیفن باخیا طیف گسترده ای از شرایط نوری را تحمل می کند. آن ها در سایه سنگین رشد می کنند و می توانند در مناطق تاریک خانه استفاده شوند، اما رشد کند خواهد شد. بهترین رشد در نور غیرمستقیم روشن حاصل می شود.

دما

بهترین رشد بین 65 تا 75 درجه فارنهایت اتفاق می افتد. دما نباید به زیر 50º F برسد، که موجب خسارت به گیاه می شود.

تکثیر دیفن باخیا

گیاهان جدید را می توان از قلمه های ساقه تهیه کرد. از قلمه های انتهایی گیاه یا شاخه های کوچک که از جوانه های جانبی رشد می کنند استفاده کنید. حتما از تماس آب گیاه دیفن باخیا با پوست خودداری کنید که موجب حساسیت پوستی می باشد.

ساقه هایی که از برگ ها لخت شده اند را می توان به 2 قطعه تقسیم کرد (حداقل یک جوانه جانبی داشته باشد). قلمه ها را به مدت یک روز خشک کنید و سپس آن ها را در یک محیط مرطوب مانند شن، پرلیت یا ورمیکولیت قرارد هید.

ساقه های بزرگتر سریعتراز ساقه های کوچکتر ریشه می کنند، ظاهرا به این دلیل که ساقه های بزرگترغذای ذخیره شده بیشتری دارند.

گل

دیفن باخیا یک نوع گل منحصر به فرد دارد. گل ها توسط حشرات گرده افشانی می شوند. اگر میوه آن رشد کند، از نظر ظاهری توت مانند است. دیفن باخیا به ندرت در داخل خانه گل می دهد و شکوفه ها نمایان نیستند.

مشکلات پرورش دیفن باخیا

به علت آبیاری بیش ازحد، گیاه دچار پوسیدگی نرم شده و برگ های پایین آن زرد شده و ریزش می کند.

برگ های پایین می ریزد وعلت آن عدم نور کافی است.

لبه ها یا نوک برگ قهوه ای می شود به علت کود بیش از حد؛ در مدت خیلی کوتاه خشک می شود.

خشک شدن لبه های برگ به علت کود بیش از حد

زرد شدن برگ یا تغییر رنگ و سوختگی ناشی از قرار گرفتن گیاه در نور کامل خورشید است.

آفات در پرورش دیفن باخیا

مورچه ها می توانند صدمات زیادی وارد کنند زیرا حامل شته های خاصی هستند که به نوبه خود یک نوع عسل ترشح می کنند. مورچه ها جمع می شوند و از این عسلک تغذیه می کنند و باعث ایجاد قارچ می شوند.

شپشک های آرد آلود: این آفت با سوراخ کردن لایه بیرونی بافت گیاه از شیره گیاه تغذیه می کنند وعسل را که برای مورچه ها جذاب است ترشح می کنند. با پاک کردن ناحیه مورد نظر با یک پنبه آغشته به الکل می توان آن را کنترل کرد.

شپشک های آردآلود، آفات دیفن باخیا

⚠نکته: قطرات آب ممکن است در ساعات اولیه صبح روی نوک برگ ها ایجاد شود. این “گوتاسیون” نامیده می شود. اگر نمک های کود بیش از حد در خاک وجود داشته باشد، این نمک ها در این قطره آب به صورت محلول در می آیند. وقتی قطرات تبخیر می شوند نمک ها در نوک برگ باقی مانده و باعث سوختگی نوک آن می شوند.

ارقام و گونه های پرورش دیفن باخیا

1. دیفن باخیا آمونا: یکی از رایج ترین گیاهان – پرورش دهنده سریع برگ ها اغلب به طول 18 اینچ، سبز تیره و دارای نوار های باریک و مایل به سفید در دو طرف میانی هستند. این گیاه که به عنوان گیاه نمونه مناسب است، اغلب برای کنترل ارتفاع در گلدان کوچکتر نگهداری می شود.

2. Tropic Snow: نسبت به دیگر گیاهان دیفن باخیا به دمای خنک تحمل بیش تری دارد. دارای برگ های کوچکتر (12 سانتی ) و تنوع بیشتری است. یک گیاه عالی خانگی می باشد.

3. D. X bausei: دارای برگ های روشن، تقریباً سبز-زرد دارای لکه های زرد و سفید است. برگ های بالغ 9-11 طول و 3-5 عرض دارند.

4. D. “Exotica” (آرویدا): یکی از دیفن باخیا های نمایشی است. رنگ همیشگی برگ آن، با چند لکه کوچک است. حاشیه های برگ دارای یک نوار سبز باریک، با یک میانه سفید خامه ای است.

5. ماکوتالا: با برگ های 8″ طول و 4″ عرض است. برگ های پایین تر و کوچکتر به رنگ سبز جامد و برگ های بالغ به شدت متنوع هستند. حاشیه برگ ها سبز باقی می مانند. این گیاه آزادانه مکنده می شود و یک گیاه چند ساقه تشکیل می دهد. این یک گیاه کند رشد است و یا می توان گفت با توجه به تنوعی که رشد بالاتری دارد همراه می شود.

6. رودلف روهرز: یکی از مهمترین دیفن باخیا است. برگ های آن کاملاً زرد و دارای لکه های سفید عاجی است. لبه های میانی برگ سبز تیره است. اگر گیاه در معرض نور شدید خورشید قرار گیرد، می تواند سوختگی برگ ایجاد کند.

“Superba” دارای برگ های ضخیم تر و ماندگار تر ازدیگر گونه ها است.

پرورشش دیفن باخیا

مسمومیت

آیا دیفن باخیا سمی است؟
این سوالی است که خیلی ها می پرسند. بله این گیاه سمی است و جوییدن یا گاز زدن ساقه وبرگ آن باعث تورم گلو و شیره آن باعث تحریک پوست و موارد دیگر می شود. در صورت مواجهه، باید بلافاصله با شماره اورژانس محلی خود تماس حاصل کنید.

ماده سمی

  1. اسید اگزالیک
  2. آسپاراژین، پروتئینی است که در این گیاه یافت می شود.

علائم مسمومیت با دیفن باخیا

  1. سوزش در دهان یا گلو
  2. آسیب به قرنیه چشم
  3. اسهال
  4. چشم درد
  5. صدای خشن
  6. حالت تهوع یا استفراغ
  7. تورم در دهان یا زبان
  8. التهابات پوستی
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا