فرهنگ و هنرهنرهای دستی

راهنمای آشنایی با پرسپکتیو و تاثیر آن در آثار هنری

هنر و نقاشی تاثیرات خوبی بر مغز و روحیه انسان می گذارد. اگر می خواهید بیشتر از آن لذت ببرید، باید از یک سری تکنیک ها نیز بهره ببرید. پرسپکتیو یکی همان از تکنیک هایی است که می تواند به شما کمک کند طرح جذاب تری بزنید.

پرسپکتیو در هنر چیزی است که ظاهر کار شما را از یک نقاشی یا طراحی مسطح به یک اثر سه بعدی تبدیل می کند. به نظر پیچیده و خسته کننده می آید اما در واقع بسیار ساده است. قطعا قبلاً در مورد آن شنیده اید اما آن را در کار خود اعمال نکرده اید.

درک پرسپکتیو در هنر باعث می شود آثار شما واقعی و متناسب، به نظر برسند. یادگیری نحوه استفاده از پرسپکتیو برای افزودن فاصله های مناسب به طراحی یا نقاشی شما، باعث عمق پیدا کردن آن می شود و آن را بسیار جالب تر و واقع بینانه تر می کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آن می توانید این مقاله را بخوانید.

تعریف پرسپکتیو در هنر

بیایید ابتدا با چند مفهوم کلی شروع کنیم، سپس توضیحات عمیق تری نیز خواهم داد.

پرسپکتیو: تکنیکی است که هنرمندان را قادر می سازد توهم عمق را به نقاشی یا طراحی خود اضافه کنند. چندین نوع پرسپکتیو وجود دارد که در ادامه توضیح داده شده است.

نقطه دید: موقعیتی که از آنجا صحنه خود را مشاهده می کنید. بنابراین یک نگاه کردن معمولی به یک صحنه یا شی در سطح چشم انسان است.

نقطه دید در پرسپکتیو

نقطه دید می تواند از پایین باشد یعنی از پایین به سوژه خود نگاه می کنید، مانند نگاه به آسمان خراش ها. حتی نقطه دید می تواند از بالا باشد، مانند نگاه کردن به ساحل از بالا به صخره ای بلند است.

نقطه نگاه پرسپکتیو

خط افق: خط افق، یک خط افقی خیالی است که در فاصله ای که سطح چشم وجود دارد قرار گرفته است.

خطوط گریز: خطوطی که از جسم به نقطه یا نقاطی در افق کشیده شده است. نقطه ای که این خطوط به هم می رسند، نقطه گریز یا کانونی نامیده می شود.

نقطه گریز پرسپکتیو

امیدوارم این تعاریف شما را زیاد گیج نکرده باشد. بسیار ساده تر از آنچه به نظر می رسد است و نیازی نیست نام این اصطلاحات را به خاطر بسپارید تا یک اثر هنری خوب بسازید. فقط باید آنچه را که می بینید درک کنید.

بنابراین، بیایید ببینیم چگونه از این تعاریف در آثار هنری خود استفاده کنیم.

پیدا کردن خط افق

خط افق بیشتر در طراحی منظره یا نقاشی استفاده می شود، اما می تواند در صحنه های داخلی و طبیعت بی جان نیز استفاده شود.

اگر در ساحلی ایستاده و به اقیانوس نگاه می کنید، پیدا کردن خط افق آسان است. خط افق جایی است که آسمان با دریا ملاقات می کند.

خط افق پرسپکتیو

اما هرگز خط افق پرسپکتیو را با خط افق آسمان اشتباه نگیرید. به عنوان مثال، خط افق در یک صحنه کوهستانی به احتمال زیاد در نقطه ای پایین تر از جایی است که قله ها با آسمان برخورد می کنند، احتمالاً در پایه کوه ها یا سواحل دریاچه است. این بستگی به دیدگاه یا نقطه دید شما دارد.

خط افق در پرسپکتیو
خط افق هم سطح چشم بیننده است

خط افق اثر خود را موازی با لبه های بالا و پایین کاغذ یا بوم خود بکشید. جایی که آن را قرار می دهید مشخص می کند که بینندگان شما از چه سمتی باید به اثر شما نگاه کنند؛ از بالا، از زیر یا مستقیم از جلو.

خط افق در نقاشی یا طراحی نباید در مرکز کاغذ یا بوم شما باشد. بهتر است در اکثر مواقع خط افق وسط نباشد. اگر خط افق شما کمی بالا تر یا پایین تر از مرکز باشد، به اثر شما جذابیت بیشتری خواهید بخشید.

بالای خط افق همه چبز کمی به سمت خط افق، شیب دارد. زیر خط افق هم همه چیز کمی به سمت خط، شیب دارد.

انواع پرسپکتیو در هنر

پرسپکتیو در هنر بسته به نقاط گریز موجود در تصویر به چندین نوع تقسیم می شود که در ادامه به شرح انواع آن می پردازیم.

یک نقطه ای

وقتی به جاده ای طولانی و مستقیم نگاه می کنید، این توهم را دارید که لبه های جاده در نقطه ای از افق به یک دیگر متصل می شوند. این یک پرسپکتیو یک نقطه ای است زیرا شما تنها یک نقطه گریز یا کانونی دارید.

پرسپکتیو یک نقطه ای
یک نقطه گریز به شما پرسپکتیو یک نقطه ای می دهد

هنگامی که مستقیماً به یک شیء یا صحنه، از جلو نگاه می کنید، از یک نقطه دید استفاده می شود.

دو نقطه ای

این مربوط به زمانی است که به یک شیء مستقیماً از رو به روی آن نگاه می کنید، در این حالت شما دو نقطه گریز در افق دارید.

پرسپکتیو دو نقطه ای
دو نقطه گریز به شما پرسپکتیو 2 نقطه ای می دهد

سه نقطه ای

اگر به چیزی بسیار بلند مانند آسمان خراش یا درخت بسیار بلند نگاه می کنید، سومین نقطه گریز را در بالای جسم خواهید داشت.

پرسپکتیو سه نقطه ای

گاهی نیز نقطه گریز سوم در پایین تصویر شکل می گیرد، به عنوان مثال اگر به یک دره عمیق نگاه می کنید، می توانید نقطه گریز سوم را در پایین داشته باشید.

نقطه گریز سوم
سه نقطه گریز به شما پرسپکتیو 3 نقطه ای می دهد

خطی

هرچه یک جسم دورتر می شود، کوچکتر ظاهر می شود. بنابراین اگر در طراحی یا نقاشی خانه ای با درخت بزرگ در فاصله از هم هستید، جسم عقب تر بسیار کوچکتر از جسم جلویی کشیده می شود. همچنین پرسپکتیو خطی می تواند توهم فاصله را به شما القا کند.

پرسپکتیو خطی
اجسام هرچه دورتر می شوند کوچکتر می شوند

هوایی یا جوی

اجسام در فاصله کم جزئی تر و سبک تر به نظر می رسند. آن ها اغلب رنگ آبی سرد دارند. اگر تا به حال به کوه های دور دست نگاه کرده اید، به نظر می رسد که آن ها دارای یک رنگ آبی ملایم و مبهم هستند و هیچ گونه شاخ و برگی روی آن ها وجود ندارد. در حالی که می دانیم این گونه نیست.

پرسپکتیو هوایی
توجه کنید که چگونه کوه های پس زمینه با جزییات کمتری دیده می شوند.

برای آشنایی بیشتر با انواع پرسپکتیو و کاربرد هر یک می توانید از مطلب زیر استفاده کنید

آنچه را که می بینید، بکشید یا نقاشی کنید

همیشه آنچه را که می بینید ترسیم کنید نه آنچه را که می دانید. اگر به یک خط چراغ خیابانی در یک مسیر مستقیم نگاه کنید، می بینید که همه آن ها از نظر ارتفاع و فاصله تقریبی باهم تفاوت دارند.

اگر آن ها را با توجه به دانسته های خود بکشید، عمق یا فاصله ای نخواهند داشت و نقاشی شما صاف خواهد بود. شما باید قطب های نور را بتدریج کوچک تر و نزدیک تر به هم بکشید تا توهم فاصله بین آن ها در ذهن مخاطب ایجاد شود.

پرسپکتیو
توجه کنید که چراغ ها هر چه پایین تر می روند کوچکتر و نزدیکتر می شوند.

هر روز در دفتر طراحی خود یا روی هر کاغذی کشیدن چشم انداز را تمرین کنید. انگشت شست یا مداد یا هر چیز عمودی دیگر را مستقیما روبروی خود نگه دارید و آن را با اجسام نزدیکتر و دورتر مقایسه کنید. به خانه ها، درختان و هر جسم دیگری که از شما دور یا نزدیک است، نگاه کنید. اندازه ها را با یک دیگر مقایسه کنید و آنچه را که می بینید ترسیم کنید.

وقتی درست متوجه نمی شوید، نا امید نشوید. با این روش کم کم یاد می گیرید. به جای نا امیدی نقاشی خود را تجزیه و تحلیل کنید تا ببینید کجا اشتباه کرده اید. طرح هایی که فکر می کنید نیاز به بهبود دارند و اشکالاتی که با آن ها رو به رو می شوید را، در دفتر طراحی خود یادداشت کنید.

ردیابی یک پرسپکتیو

بسیاری از هنرمندان از ردیابی سوژه (کشیدن از روی طرح دیگری) با استفاده از کاغذ های ردیابی (کاغذ های نازکی که طرح زیر آن مشخص است) اخم می کنند. آن ها این کار را “تقلب” می دانند. من فکر می کنم خط یابی یک ابزار فوق العاده برای هنرمندان جدید است. این نه تنها به شما امکان می دهد تا به سرعت یک نقشه دقیق بکشید، بلکه به شما می آموزد که چگونه آنچه را که می بینید ترسیم کنید.

وقتی برای اولین بار شروع به نقاشی کردم، چند تکه کاغذ ردیابی خریدم. من هر تصویری را که پیدا می کردم ردیابی کردم و ردیابی خود را با عکس اصلی مقایسه کردم. این کار من را با تناسبات و چگونگی کوچکتر شدن اجسام و عقب نشینی آن ها در فواصل دور آشنا کرد.

اگر بتوانید صحنه ای را بدون رنگ ها و سایه هایش مشاهده کنید. متوجه می شوید که همه چیز فقط به اشکال اولیه و کشیدن خطوط متناسب، بستگی دارد. پس حتما روش ردیابی را امتحان کنید و ببینید این تکنیک چقدر به شما کمک خواهد کرد.

اگر از پرسپکتیو در هنر استفاده نشود

من همیشه می گویم هیچ قانون سخت و آسانی در هنر وجود ندارد و این در مورد پرسپکتیو هم صادق است. اگر به دنبال یک نقاشی یا طراحی واقع گرایانه هستید، بهتر است از پرسپکتیو استفاده کنید، اما اگر می خواهید یک اثر انتزاعی تر انجام دهید، می توانید آن ها را نادیده گرفته و کار خود را انجام دهید.

شاید شما بخواهید جسم یا شکل اصلی خود را برجسته کرده و بقیه اثر خود را متناسب با آن طراحی یا نقاشی کنید. همچنین ممکن است شما بخواهید یک نقاشی عجیب و غریب و پر از ناهنجاری، بدون نسبت ها و توجه به اندازه ساختمان ها یا درختان انجام دهید. هر چیزی ممکن است، شما خالق این اثر هستید، می توانید از تخیل خود استفاده کرده و از آن لذت ببرید. اما در کنار آن استفاده از این اصول به شما کمک می کند اثر جذاب تری داشته باشید.

امیدواریم این مطلب برای شما مفید بوده باشد.

منبع: trembelingart.com

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا