علم و فناوریگزارش های علمی

آیا فناوری بازیافت شیمیایی پلاستیک می تواند مشکل آلودگی پلاستیک را حل کند؟

میزان استفاده از پلاستیک، یکی از دلایل به وجود آمدن انبوهی از زباله های پلاستیکی دور ریخته شده است که به عنوان آوار در محل های دفن زباله، اقیانوس ها و سایر محیط های طبیعی در سراسر جهان جمع می شوند. بازیافت مکانیکی که همانطور که به پلاستیک مربوط می شود، بازیافت پلاستیک نیز نامیده می شود. با این حال، مقدار پلاستیک های بازیافتی از نظر جغرافیایی متفاوت است. در این پست قصد داریم در مورد راه حل نوینی که تکنولوژی در رابطه با حل مشکل آلودگی پلاستیک ارائه داده است، فناوری بازیافت شیمیایی پلاستیک صحبت کنبم.

اخیراً در فن آوری بازیافت شیمیایی به عنوان یک راه حل بالقوه برای مشکل آلودگی پلاستیک خبر های جالبی به گوش می رسند. در همین حال، منتقدان به اشکالاتی اشاره دارند که شامل خطرات بهداشت محیط، ناکارآمدی از نظر مقدار پلاستیک زائد که به پلاستیک جدید تبدیل می شود و هزینه های زیاد می شود.

استراتژی های استقامت

طرفداران محیط زیست و طرفداران استراتژی های استقامت همه با ضرورت کاهش یا از بین بردن تجمع زباله های پلاستیکی موافق هستند. با این حال، این یک کار ساده نیست. زباله های پلاستیکی به روش های مختلفی استفاده مجدد می شوند و یکی از روش های سنتی که آسیب بیشتر زیست محیطی دارد، دفع در محل های دفن زباله است که به تدریج رو به کنار گذاشته شدن است.

دفن زباله فقط برای رسیدگی به زباله هایی مجاز است که به هیچ وجه دیگر قابل بازیافت نیستند، مانند مواد بسیار آلوده. به دلیل این محدودیت، بیشتر زباله های پلاستیکی برای بازیافت مکانیکی ارسال می شوند. “کریس دی آرمیت”، کارشناس مواد پلاستیک و رئیس فانتوم پلاستیک، گفت:

“مداخله قانونگذاری نقش مهمی در تأثیرگذاری بر بخشنامه مواد و انتقال به سمت راه حل های پایدار دارد.”

DeArmitt

از آنجا که تقاضا برای پلاستیک های بازیافتی به سرعت در حال افزایش است، تعداد فزاینده ای از تعهدات خرده فروشان، برند ها و سایر سهامداران در حال بهبود چرخه پلاستیک هستند. شرکت های تولید کننده محصولات مصرفی مانند Danone ،Pepsi ،Procter & Gamble و Unilever از جمله شرکت هایی هستند که اهداف جاه طلبانه ای را برای اطمینان از قابلیت جمع شدن، بازیافت و استفاده مجدد از بسته بندی های پلاستیکی ایجاد کرده اند.

برخی شرکت ها مانند والمارت تلاش زیادی برای استراتژی های استقامت دارند اما تلاش مستقیمی برای بازیافت شیمیایی پلاستیک نمی کنند، بنابراین این یک ارتباط غیرمستقیم است. اما بسیاری از شرکت های دیگر در حال تهیه برنامه های استقامت خود هستند که شامل استفاده از بسته بندی پایدار است.

بازیافت مکانیکی و شیمیایی پلاستیک

بازیافت مکانیکی بهترین روش برای بi دست آوردن ارزش زباله های پلاستیکی با تبدیل آن ها به سایر کاربرد های مفید بوده است. با این حال، رویکرد مکانیکی محدودیت های خود را دارد. در حال حاضر تنها 13 درصد از بسته بندی های پلاستیکی بازیافت می شود، 17 درصد دیگر سوزانده می شوند و 70 درصد از آن ها دفن می شود.

طبق گفته کریس دی آرمیت: “بازیافت مکانیکی عادی، مؤثر و ثابت شده است و روی 90 درصد پلاستیک ها کار می کند. بازیافت شیمیایی پلاستیک ممکن است در 10 برابری برای 10 درصد دیگر منطقی باشد.”

بازیافت مکانیکی پلاستیک

بازیافت شیمیایی راه حل های پایداری را برای غلبه بر چالش های فعلی فرآیند های بازیافت مکانیکی با امکان بازیافت انواع گسترده ای از زباله های پلاستیکی نسبت به بازیافت مکانیکی معمولی ارائه می دهد. از طریق بازیافت شیمیایی، می توان مواد زائد پلاستیکی مخلوط رنگی و چند لایه را در یک فرآیند مایع سازی ترموشیمیایی مایع کرد، که آن ها را به ماده ای مشابه روغن خام تبدیل می کند.

این همان جایی است که بازیافت شیمیایی وارد می شود، آن ها در واقع از یک فرآیند شیمیایی برای جدا کردن اجزای مختلف استفاده می کنند. بنابراین این یک فرآیند بازیافت گران است – و کار می کند – اما بسیار صنعتی و بسیار گران است، به همین دلیل اکثر شرکت ها مسئله هزینه مربوط به عرضه و تقاضای پلاستیک های شیمیایی بازیافتی را در نظر می گیرند. به عبارت دیگر، هنوز تقاضای کم برای پلاستیک های شیمیایی بازیافتی وجود دارد.

“اگر من یک تولید کننده بسته بندی بودم، پلاستیک بکر ارزان تر را می خریدم تا پلاستیک گران تر، که از نظر شیمیایی بازیافت می شود. از آنجا که کسب و کار به این روش کار می کند. مشاغل به دنبال به حداکثر رساندن سود و کاهش هزینه ها هستند. شما نمی خواهید گرانتر بخرید. مگر اینکه مصرف کننده آن را بخواهد.”

کریس دی آرمیت

استراتژی برای مدیریت پسماند در کشور های مختلف، فرآیند شیمیایی را به عنوان گزینه ای برای بازیافت پلاستیک در نظر نگرفته است.

بهره برداری از پتانسیل کامل بازیافت شیمیایی پلاستیک

فناوری بازیافت شیمیایی پلاستیک با توانایی خود در ارائه طیف وسیعی از گزینه های موجود در مسیر های بازیافت مکانیکی فعلی، روش های بالقوه ابتکاری برای مقابله با پسماند های پس از مصرف را ارائه می دهد.

با این حال، این فناوری در مراحل اولیه توسعه است، کاربرد های بازیافت شیمیایی در مقیاس بزرگ صنعتی وجود ندارد. فقط پروژه های آزمایشی وجود دارد. بنابراین توسعه دهندگان برای اثبات پتانسیل خود با چالش هایی روبرو هستند، خصوصاً در مورد اینکه چگونه این فناوری می تواند چرخه عمر پلاستیک ها را به طور اساسی تغییر دهد و حجم پلاستیک های بازیافتی را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.

این روش با وجود اینکه در مراحل اولیه بود، برخی از شرکت ها مانند BASF در حال تحقیق، توسعه و در واقع اجرای فن آوری های بازیافت شیمیایی پلاستیک در مقیاس کوچک هستند. برای توسعه بیشتر فناوری در دهه آینده، کار زیادی لازم است. بنابراین هرچه پیش می رود، شاید 10 سال دیگر این روند کمی بیشتر شود، مقبولیت مصرف کننده کمی بهتر خواهد بود و تحقیقات کمی بیشتر خواهد شد.

مشارکت عمومی و خصوصی

صنعت پلاستیک در حال آماده شدن برای پذیرش این فناوری است و سیاست های سنتی در حال سقوط هستند. ایالات متحده تبدیل به جدیدترین کشوری شده است که قوانینی را برای سهولت در تولید امکانات بازیافت شیمیایی پلاستیک تصویب می کند.

همکاری و نوآوری بازیافت شیمیایی خود را به عنوان یک راه حل حیاتی اثبات می کند. شرکت های دارای تخصص بازیافت شیمیایی مشکلی در یافتن تقاضا ندارند. وزنه های سنگین صنعت مانند SABIC ،BASF ،Dow و Neste برای دستیابی به فن آوری ها و بازده های بازیافت شیمیایی برای استفاده در تأسیسات تولیدی اروپا به شرکای پایین دست متخصص کمک می کنند.

شرکت های شیمیایی برای پیشبرد این برنامه ها باید با دولت ها و شرکای صنعت درگیر شوند. آن ها می توانند برای پرداخت به عنوان مشوق، سطح مجاز برنامه های بازیافت و همچنین بودجه تحقیقاتی، به دولت ها کمک کنند. من فکر می کنم شراکت در سطح دولت و صنعت بزرگترین کاری است که یک شرکت می تواند انجام دهد تا زمینه انجام بازیافت شیمیایی فراهم شود.

منبع: technewsworld.com

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا