خانوادهروانشناسیزناشویی

آشنایی قبل از ازدواج باید چگونه باشد؟ به همراه نکات مهم و کلیدی

آشنایی قبل از ازدواج یکی از مهم ترین مراحل در شناخت زوجین محسوب می شود. تا سال های پیش روال این گونه بود که دختر و پسری که دم بخت بودند و قصد ازدواج داشتند، از طریق والدین، آشنایان، اقوام و همسایگان به یکدیگر معرفی می شدند و پس از انجام مراسماتی، جلسه خواستگاری برگزار میشد و دختر و پسر یکدیگر را می دیدند و پس از توافقاتی با نظارت والدین مراحل آشنایی با ضوابط خاصی انجام می گرفت.

در جامعه ای که الان در آن زندگی می کنیم تعدادی از ازدواج های نسل جوان بر پایه آشنایی قبل از خواستگاری اتفاق می افتد و خیلی ها این آشنایی را ملاک انتخاب همسر مناسب خود می دانند. اما سوالی که پیش می آید این است که آشنایی قبل از ازدواج تا چه اندازه تضمین کننده یک ازدواج موفق خواهد بود و چه حد و مرز هایی باید در آن رعایت شود؟ در ادامه مطلب به بررسی نکات لازم در مورد آشنایی قبل از ازدواج می پردازیم.

اهمیت آشنایی قبل از ازدواج

در این جا وقتی از آشنایی قبل از ازدواج صحبت می کنیم، منظورمان آشنایی با هدف ازدواج است. زمانی که هدف از آشنایی، ازدواج باشد نوع آشنایی متفاوت است. داشتن هدف ازدواج به این معنی نیست که پس از آشنایی، حتما باید ازدواج کرد.

قصد ازدواج به این معنی است که این ارتباط، برای فرد مهم است؛ چارچوب دار است و بی بند و باری در آن نیست. قرار است طی این رابطه دختر و پسر با لایه های سطحی شخصیت یکدیگر آشنا شوند و این آشنایی شناختی به آن ها بدهد که با آن بتوانند تصمیم بگیرند که به درد هم می خورند یا خیر.

بنابراین آشنایی های قبل از ازدواج آن هم در چارچوب مشخص و ارزشی و اخلاقی باعث می شود افراد عاقلانه تصمیم بگیرند، عاشقانه شروع کنند و با تعهد ادامه دهند.

دروان آشنایی قبل از ازدواج چگونه باید باشد؟

بعضی ها در محیط کار، تحصیل، مهمانی ها، محافل عمومی و یا شبکه های مجازی و اجتماعی به دنبال نیمه گمشده شان می گردند و خودشان آستین بالا می زنند. خیلی از جوانان امروزه، این نوع آشنایی ها را ملاکی برای انتخاب همسر ایده آل، شناخت بیشتر و آشنایی با روحیات، خلقیات، رفتار و منش فرد مقابلشان می دانند.

چگونگی دوران آشنایی قبل ازدواج

اما باید بفهمیم که آشنایی قبل از ازدواج تا چه حد می تواند تضمین کننده یک انتخاب شایسته و ازدواج موفق شود؟ حد و مرز های آن چیست و چگونه باید رعایت شود؟ نقش والدین دو طرف چقدر پر رنگ است؟ آیا لازم است والدین از همان مراحل اولیه آشنایی در جریان رابطه آن ها قرار بگیرند یا لزومی به اطلاع آن ها نیست؟

آشنایی های بی سرانجام

اگر دختر و پسر در محیط کار، دانشگاه، جمع دوستانه و … با یکدیگر آشنا شوند، سپس به تنهایی و بدون مشورت و اطلاع خانواده، برای شناخت و آشنایی هر چه بیشتر از یکدیگر به منظور ازدواج قدم بردارند عاقبت چه می شود؟

روانشناسان معتقدند آشنایی دختر و پسر آن هم بدون اطلاع خانواده نه تنها پسندیده نیست، بلکه در اغلب موارد موفق نبوده و عاقبتی جز شکست عاطفی نخواهد داشت. این آشنایی ها بدون سمت و سوی منطقی و عاقلانه است و غالبا با رویا ها، فانتزی ها و احساسات و هیجانات دختر و پسر شکل می گیرد.

در رسانه ها و روزنامه ها کم نشنیده ایم که در این نوع آشنایی ها، اغلب پسرها با دادن وعده ازدواج، دختران بسیاری را فریب داده اند و برای رسیدن به اهداف شوم خود آشنایی را طولانی تر کرده ولی فراتر از آن پیش نرفته اند. چه بسا بسیاری از ازدواج هایی که با این مدل آشنایی ها رقم خورده و در نهایت منجر به طلاق و شکست شده است.

آشنایی هدفمند و اصولی چگونه است؟

اولین قدم برای آشنایی هدفمند و به قصد ازدواج، خواستگاری از دختر و خواستگاری رفتن برای پسر است. این نوع آشنایی های با ضابطه و اصول مدار، زمینه شناخت اصولی، منطقی و متعهدانه را هم برای دختر و پسر و هم برای خانواده هایشان رقم می زند.

شناخت اولیه و سطحی این دوران، می تواند مقدمه و پیش زمینه شروع یک رابطه جدی تر به نام نامزدی باشد. اگر چه این آشنایی به منظور ازدواج ختم می شود اما حتما به این معنا نیست که دو طرف باید با هم ازدواج کنند. چه بسا خانواده ها در این چند جلسه ببینند با هم تفاهم ندارند و همه چیز منتفی می شود.

نامزدی، مرحله ای مهم برای شناخت عمیق

زمانی که دختر و پسر زیر نظر خانواده و بر طبق اصولی معین، کمی از هم شناخت پیدا کردند و در تصمیم ازدواجشان مصمم شدند، دوره نامزدی آن ها شروع می شود. این دوران با وعده صریح و قطعی برای ازدواج شروع و با امضای قرار داد عقدنامه به پایان می رسد.

آشنایی قبل ازدواج

دوران نامزدی نباید زیاد طولانی شود، زیرا وابستگی کاذب و غیر منطقی، باعث می شود یکی از طرفین به خاطر غلیان عواطف زود گذر چشم هایش را بر واقعیت های زندگی فرد مقابل ببندد و از آن ها چشم پوشی کند و همچنین طولانی شدن این دوران ممکن است باعث دلزدگی، نا امیدی و پشیمانی یکی از طرفین از ادامه رابطه به طور جدی تر شود.

بهترین فرصت مناسب برای این دوران، حدود 4 تا 6 ماه است و در این دوران دختر و پسر و خانواده هایشان می توانند بیشتر با هم آشنا شده و دختر و پسر هر سوالی که از هم دارند را باید بپرسند و یکدیگر را ارزیابی کنند و در صورت تایید و اعتماد، ادامه رابطه را با برگزاری مراسم عقد پیش ببرند.

نکات مهم و کلیدی که باید در مورد آشنایی قبل از ازدواج بدانید

این اشتباهات باعث می شود خودمان را درگیر رابطه ای پر خطر کنیم. اما نکاتی که در ادامه می گوییم کمک می کند تا دچار این خطای شناختی نشویم.

مورد اول

از ارزش ها و باورهایتان چشم پوشی نکنید. یعنی خود را شبیه طرف مقابل نکنید. اگر می بینید مهمانی های آنچنانی می رود و روابطی دارد که نمی پسندید به اجبار آن ها را نپذیرید.

مورد دوم

از علایقتان دست برندارید؛ اگر وقتی با کسی آشنا می شوید، غرق پرداختن به علاقه مندی های او شوید، بی شک آسیب خواهید دید. حتی بعضی از افراد به خاطر طرف مقابل ارتباط خود را با دوستان و آشنایان کم رنگ می کنند و تمام وقت خود را در اختیار او می گذارند که این کار هم اشتباه است.

مورد سوم

کسانی که در زمان نامزدی و بدون شناخت، روابط زناشویی برقرار می کنند، احتمال نارضایتی زناشویی، بدبینی، عدم تعهد و نابسامانی ارتباطی بعد از ازدواج بسیار بالاتر است. اگر در دوران آشنایی طرفین کنجکاوی های جنسی شان را ابراز کنند، احتمال دارد دچار آسیب شوند.

نکات مهم درباره آشنایی قبل ازدواج

متاسفانه از روی بی تجربگی و ناپختگی، روابط پر خطر در دوران آشنایی شروع می شود که باعث می شود بیشتر آشنایی ها خیلی زود با شکست مواجه شود که مهارت مدیریت درست و چند جانبه این گونه روابط در بیشتر جوانان خیلی قوی نیست.

مورد چهارم

یک نکته مهم دیگر این است که عده ای در دوران آشنایی تفاوت های زیادی بین خود و طرف مشاهده می کنند اما با تصور این که با عشق و علاقه می توانند او را تغییر دهند، به روابط خود ادامه می دهند. خیلی از خانم ها مرتکب این اشتباه می شوند اما شخصیت شکل گرفته انسان ها خیلی قابل تغییر نیست و فقط قابل تعدیل است.

پس زمانی که به قصد ازدواج با کسی رابطه آشنایی را شروع می کنید، واقع بین باشید و آشنایی خود را با کسی ادامه دهید که به اصول شما نزدیک باشد.

مورد پنجم

در این دوران آشنایی قبل از ازدواج بیش از حد خود را درگیر روابط عاطفی نکنید. وقتی احساس بر منطق غلبه می کند، احتمال بروز مشکلات زیاد خواهد شد. ابتدا باید عقل بر احساس حکم کند و بعد همسویی عقل و احساس رخ دهد.

مورد ششم

هرگز تمام اطلاعات گذشته و حالتان را برای طرف مقابل بیان نکنید. صداقت دو نوع سازنده و مخرب دارد. کسی که به قصد ازدواج وارد رابطه با شما است باید به این حد از بلوغ رسیده باشد که قرار است با آن چه در حال حاضر هستید زندگی کند نه آنچه قبلا بوده اید. یادتان باشد این اطلاعات غیر ضروری می تواند در رابطه فعلی و آینده تان تاثیر مخربی داشته باشد.

به عنوان مثال مواردی وجود داشته است که خانمی که رابطه عاطفی معقول و کم خطری در چارچوب اخلاق، شرع و عرف با آقایی داشته ولی به محض اینکه در مورد آن به طرف مقابل گفته، رابطه شان دچار مشکل شده و بهم خورده یا ازدواج انجام گرفته ولی همسر به شدت نسبت به خانم بدبین شده است. خوب است بدانید که آسیب بدبینی و بد گمانی بسیار شدیدتر از این صداقت مخرب است.

مورد هفتم

بدون شناخت، منطق، خودشناسی و دیگر شناسی نباید وارد هیچ رابطه ای شد چون برخی در دوران آشنایی چهره واقعی خود را نشان نمی دهند و نقاب بر چهره دارند تا طرف مقابل را جذب کنند. اما گاهی رفتار ناسنجیده یا پر خطر تاثیر گذاری هم نشان می دهند ولی طرف مقابل به دلیل ویژگی های خوب دیگر، متاسفانه آن را نادیده می گیرد.

نشانه های شخصی که قصد ازدواج دارد!

نشانه های افرادی که قصد ازدواج دارند

فقط گفتن و بیان قصد ازدواج کافی نیست که فرد نیت ازدواج دارد بلکه چند نشانه وجود دارد که عملا قصد و نیت فرد را از آشنایی نشان می دهد. نیت و قصد ازدواج را می توان با نشانه های زیر متوجه شد.

  • فردی که قصد ازدواج دارد در دوره آشنایی، تقاضای ارتباط جنسی نمی کند.
  • فردی که قصد ازدواج دارد زمانی آشنایی را بیش از اندازه نمی کند.
  • فردی که قصد ازدواج دارد ارتباطش را از خانواده مخفی نمی کند.
  • فردی که قصد ازدواج دارد سعی دارد اطلاعات بدست آورد و فقط به تبادل احساسات اتکا نمی کند.

همچنین فردی که قصد ازدواج دارد یعنی پذیرفته است که زیر بار مسئولیت برود، از ارتباط صمیمانه نمی ترسد و به سنت ازدواج پای بند است. پذیرش ازدواج سطح بالایی از مسئولیت پذیری و پختگی را می طلبد.

فردی که تصمیم به ازدواج می گیرد باید به بلوغ 8 گانه رسیده باشد که شامل بلوغ جنسی، جسمی، بلوغ روانی، بلوغ بینشی، بلوغ اجتماعی، بلوغ اخلاقی و بلوغ مالی می شود. تا با توانایی و تجاربی که دارد به یک شناخت نسبی از طرف مقابل خود برسد.

مدت زمان دوره آشنایی

به طور میانگین 3 تا 6 ماه فرصت مناسبی است که دختر و پسر و خانواده هایشان با هم آشنا شوند. اما این آشنایی ها نباید طولانی شود تا وابستگی کاذب و غیر منطقی ایجاد کند. در این مدت می توانند از یک مشاور خانواده کمک بگیرند تا آگاهانه و منطقی تصمیم گیری کنند.

البته زمان این ارتباط بستگی به طرفین دارد و تا زمانی که تا حدودی یکدیگر را بشناسند این زمان طول خواهد کشید و حداکثر همان 6 ماه خوب است، اما اگر در این مدت دیدند که نظر ها و اعتقاداتشان از هم دور است باید هر چه زودتر به این آشنایی خاتمه دهند.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن